KONKURS - tomiki poezji "Poeci Krakowa"

KONKURS! Wraz z Śródmiejskim Ośrodkiem Kultury mamy przyjemność zaprosić do udziału w konkursie. Do wygrania 5 tomików z poezja Elżbiety Zechenter-Spławińskiej "Grudka soli pod powieką" z serii "Poeci Krakowa". Wystarczy odpowiedzieć na pytanie: Gdzie urodziła sie Elżbieta Zechenter-Spławińska? Podpowiedzi szukajcie w poniższym linku. Odpowiedzi można wysyłać na adres: redakcja@miasteczkostudenckie.pl

Elżbieta Zechenter-Spławińska - Urodziła się i mieszka w Krakowie. Córka poety, satyryka i dziennikarza, współzałożyciela krakowskiego "Dziennika Polskiego", Witolda Zechentera, wnuczka dziennikarza krakowskiego "Czasu" Edmunda Zechentera. Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim. Tytuł doktora nauk humanistycznych uzyskała na Akademii Pedagogicznej w Krakowie. Wydała kilkanaście zbiorów wierszy. Autorka tekstów dla dzieci oraz opowiadań. Jej teksty śpiewane są przez zespół Wawele Jana Wojdaka oraz artystów kabaretowych Piwnicy pod Baranami i Loch Camelot. W 1996 r. za tomik wierszy Czapka niewidka (Wydawnictwo Baran i Suszczyński) uhonorowana została Nagrodą Krakowska Książka Miesiąca.

Informacje ze strony Śródmiejskiego Ośrodka Kultury: "Po lekturze, najlepiej wielokrotnej, niespiesznej, narzuca się zdanie: to jest poezja dla dorosłych. Elżbieta Zechenter-Spławińska w swych wierszach przywołuje światy baśniowe, stara się odzyskać chwile szczęśliwego dzieciństwa, tworzy prywatne mity początku, pisze o tym, że niewyczerpywalne w swym bogactwie życie cudownie się zaczyna i zdaje się nie mieć kresu, chwali pomysłowe piękno natury (ważne są rysowane cienką kreską studia pejzażowe, istotne - raporty o ptakach, raptularze przyjaźni z psami), dopuszcza świadectwa zmysłów, daje dowody subtelnej wrażliwości. Poetka docenia kategorie wdzięku, posługuje się konceptami językowymi, korzysta z lakonicznie wyrażonej mądrości aforyzmu, nie cofa się przed wyzwaniem uogólnień (sprawdza zakres znaczeniowy takich słów, jak miłość, szczęście, radość), opowiadane historie przebiera w kostium przypowieści, nie wierzy w siły stwórcze słowa poetyckiego, często uprawia poezję rozmowy, ale też układa małe traktaty, w których ujawnia się myśl krytyczna."